กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ท่าทางการนั่งของคนผู้นี้ดูแปลกประหลาดมาก แขนเสื้อตัวกว้างปกปิดมือทั้งสองข้างเอาไว้ ไม่เผยให้เห็นผิวหนังแม้แต่ชุ่นเดียว
ลักษณะเหล่านี้ทำเอาชูฮันอดไม่ได้ที่จะนึกถึงเผ่าพันธุ์ที่ทำให้เขาปวดหัว: เผ่าพันธุ์กลายพันธุ์!
เกาม่านชิวเองก็รู้สึกแปลกใจเช่นกัน แต่ไม่กล้าพูดอะไรมาก ผู้อาวุโสของตระกูลเกามักจะกดดันคนรุ่นหลังอย่างหนัก และเว้นระยะห่างเอาไว้เสมอ โดยเฉพาะคนรุ่นนี้ แทบจะไม่มีการติดต่อสื่อสารใด ๆ กันเลย
เจ้าตระกูลเกาผู้นี้ไม่คาดคิดว่าการกระทำของชูฮันจะไร้เหตุผลเช่นนี้ หลังจากเงียบไปครู่หนึ่งจึงเอ่ยขึ้นว่า “ใช้แสงส่องหน้าผู้อาวุโสเช่นนี้ ไม่เสียมารยาทไปหน่อยหรือ?”
ในตอนนี้ไฟฉายของชูฮันยังคงส่องไปที่ใบหน้าของอีกฝ่ายอยู่เลย!