ตอนที่ 1837 คว้าน้ำเหลว

ณ สุสานหุบเขาหยางในหุบเขาหยินหยาง ชั้นที่หนึ่งของตำหนักสีดำ เจียงหลิงเซวียนก้าวเท้าออกมาข้างหนึ่ง แสงแดดเจิดจ้าที่ส่องลงมาฉับพลันทำให้เขาต้องเรียวตากรี่ลง ร่างกายของเขามีฝุ่นเกรอะกรังไปทั่ว แม้บนแขนจะไม่มีบาดแผล แต่เสื้อผ้ากลับฉีกขาดกลายเป็นเศษผ้า แสดงว่าเพิ่งผ่านการต่อสู้อย่างหนักหน่วงมาเป็นแน่

ในเวลานี้เขายืนอยู่ภายนอกตำหนัก ยามเหลียวมองสถานที่ที่ทำให้เขานึกหวาดผวาแห่งนี้ หัวใจก็ยังอดไม่ได้ที่จะหดเกร็งขึ้นมา

เขาคิดไม่ถึงว่าหลังจากวางกระจกบานนั้นลง ทั้งตำหนักจะเกิดความเปลี่ยนแปลงอย่างยิ่งใหญ่ราวกับมีชีวิตขึ้นมา เขาได้ยินเสียงการต่อสู้ด้านนอก แต่ทว่ากลับไม่มีวิธีตรวจสอบว่าเกิดอะไรขึ้น เพราะลำพังสถานการณ์ภายในตำหนักก็ทำให้เขารับมือไม่ทันแล้ว