ตอนที่ 1811 จุดสิ้นสุด

“ตระกูลฉู่ไม่ได้อยู่ในหุบเขาหยิน” จู่ ๆ เหอเฟิงก็โพล่งประโยคนี้ออกมา

เหยียนเหลียงอึ้งไปหนึ่งวินาที ก่อนจะร้องอ๋อขึ้นมา “ตอนนี้แปดสำนักมีอยู่เจ็ดสำนักที่นี่ ขาดอีกเพียงสำนักเดียวอาคมก็จะคลายออกได้โดยสมบูรณ์ และเมื่อทั้งเจ็ดสำนักมารวมตัวกัน จริง ๆ แล้วอาคมก็ใกล้จะคลายออกเต็มทีแล้ว”

เหอเฟิงยิ้มพลางเหลือบมองถานหวง “ส่งเซียวชีออกไปจากเผ่าวารีเถอะ ถ้าโชคดีก็น่าจะหาเจอ”

ถานหวงดีใจมาก ไม่พูดพร่ำทำเพลงรีบแบกเซียวชีจากไป

หลังจากทั้งสองจากไป สถานที่นั้นก็กลับมาเงียบสงัดอีกครั้ง เกาม่านชิวยังคงมีสีหน้าเย็นชาจนน่าขนลุก ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่ ส่วนเหยียนเหลียงนั้นขมวดคิ้วไม่หยุด สายตากวาดมองผู้คนที่อยู่ตรงหน้าทีละคน