ตอนที่ 1802 จันทรากระจ่างใต้ทะเลสาบ

การสบตาระหว่างคนทั้งสองกินเวลาเพียงไม่กี่วินาที เซียวชีขมวดคิ้วตลอดโดยไม่ได้ส่งเสียงใดออกมา ส่วนอวี๋โหรวหนี่ว์เองก็ไม่ได้หยุดอยู่นานนัก หลังสิ้นคำพูดนางก็เดินเลียบทะเลสาบไปข้างหน้า ทุกย่างก้าวที่นางเดินผ่าน ผู้คนที่อยู่ข้าง ๆ ต่างก้มศีรษะลงด้วยความเคารพ ไม่กล้าแม้แต่จะสบตา ทำได้เพียงจ้องมองรอยเท้าที่ประทับลงบนพื้นจากเท้าคู่ที่เปลี่ยนสภาพมาจากหางปลายักษ์

เหยียนเหลียงนำชาวเผ่าอัคคีเดินตามหลังอวี๋โหรวหนี่ว์ไป ก็ได้รับการปฏิบัติอย่างให้เกียรติเช่นเดียวกัน ทันใดนั้นลำดับชั้นภายในหุบเขาหยินหยางก็ปรากฏให้เห็นอย่างชัดเจน หกนิกายรวมตัวกันครบถ้วน

ในเวลานี้ท้องฟ้ามืดมิดลงอย่างสมบูรณ์ ไร้ซึ่งแสงตะวัน มีเพียงความมืดมิดของยามค่ำคืน