กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เจียงหลิงเซวียนเดินผ่านบันไดทอดยาว เขาไม่รู้ว่าตนเองขึ้นมาสูงเพียงใด รู้เพียงว่าแม้แต่สมรรถภาพร่างกายของมนุษย์ใหม่ระดับสูงอย่างเขาก็ยังหอบหายใจถี่
หลังจากเดินขึ้นด้านบนอย่างไม่หยุดพักทั้งวันทั้งคืนมาหลายวัน ในที่สุดเจียงหลิงเซวียนก็ก้าวขึ้นสู่ขั้นสุดท้าย
ที่นี่เป็นพื้นที่ทรงกลม ในความมืดสลัวมีเพียงช่องแสงที่เพดานด้านบน ซึ่งเป็นช่องขนาดเล็กมากจนร่างกายมนุษย์ไม่สามารถลอดผ่านได้ อีกทั้งยังเป็นช่องที่ไม่มีทางเปิดและถูกปิดตาย วัสดุโปร่งแสงในสถานที่ประหลาดเช่นนี้ย่อมไม่ใช่กระจกอย่างแน่นอน
และที่ด้านล่างของช่องแสงนั้น มีนาฬิกาเรือนหนึ่งวางตั้งอยู่