กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ในขณะที่ทั้งสองจ้องมองกัน เหยียนเหลียงจ้องเขม็งไปที่เกาม่านชิวแล้วเอ่ยขึ้น “ข้าได้กลิ่นอายของเผ่าวารีจากตัวเจ้า”
เกาม่านชิวไม่ถอยหนีเพียงเพราะคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าคือนายน้อยเผ่าอัคคี ต่อให้สถานะและฐานะรวมถึงสายเลือดของอีกฝ่ายจะเหนือกว่านางอยู่หนึ่งขั้นก็ตาม
“อ้อ ข้าได้พบกับธิดาศักดิ์สิทธิ์แห่งเผ่าวารีมา” เกาม่านชิวตอบกลับอย่างไม่ใส่ใจ ซึ่งตัดกับท่าทีรุกไล่ของนายน้อยเผ่าอัคคีอย่างสิ้นเชิง
เหยียนเหลียง นายน้อยเผ่าอัคคีหรี่ตาลงพลางกล่าวเรียบ ๆ “เจ้าช่างบังอาจนัก...”
เกาม่านชิวหัวเราะเบา ๆ พลางเสยปอยผมทัดหูอย่างสบายอารมณ์ “ธิดาศักดิ์สิทธิ์สมกับที่เป็นผู้ได้รับมรดกบรรพกาลจริง ๆ นางเชิญข้าดื่มชาหนึ่งถ้วย”