ตอนที่ 1696 เรื่องของฉันที่ไหน

ไป๋อวี่เหงื่อกาฬไหลโซมกาย การล้มครั้งนี้ไม่ได้มีเรื่องใหญ่อะไรนัก เพียงแต่จังหวะที่เกร็งและผ่อนคลายกะทันหันทำให้เขาตกใจไม่น้อย

ทว่าในเวลานี้ไป๋อวิ๋นเอ๋อร์กลับใช้มือซ้ายประคองไป๋อวี่ให้มั่นคงด้วยความนุ่มนวล นางดูสงบนิ่งและไม่รีบร้อนแม้แต่น้อย ไม่มีท่าทีตื่นตระหนกหรือเสียจังหวะเลยแม้แต่นิด ราวกับเป็นเพียงการขยับตัวเล็กน้อยตามความเคยชินเท่านั้น

ตลอดทั้งเหตุการณ์ ปู้ซาดูเหมือนจะทำไปเพราะความนึกสนุกเหมือนการกลั่นแกล้ง ทว่าปฏิกิริยาของไป๋อวิ๋นเอ๋อร์นั้นรวดเร็วเกินไป ทั้งยังดูใจเย็นจนน่าเหลือเชื่อ ราวกับว่าทุกอย่างอยู่ในความคาดหมายของนาง หรือไม่ก็อยู่ในขอบเขตความเร็วที่นางรับมือได้