กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“ยังต้องให้ฉันขับอีกเหรอ?” เกาเส้าฮุยยืนอึ้งอยู่ที่เดิม ก่อนจะสะดุ้งตื่นขึ้นมาทันที “ให้ตายสิ แล้วแบบนี้มันต่างอะไรกับการที่ฉันขับร่อนไปทั่วแล้วถูกไป๋โยวจับได้ล่ะ? ถ้าอยู่กับนาย ฉันยังจะโดนข้อหาสมคบคิดอีกนะ!”
ชูฮันมองเขาด้วยรอยยิ้มที่อ่านไม่ออก “เรื่องสมคบคิดของเราดูเหมือนจะไม่ใช่แค่ข้อสงสัยแล้วมั้ง! หรือว่านายกลัว? กลัวไป๋โยว?”
“เป็นไปได้ยังไง!” เกาเส้าฮุยรีบโต้กลับเสียงดัง “ฉันกลัวที่ไหนกัน! ไป๋โยวเป็นแค่ตัวอะไร!”
ชูฮันละสายตากลับมา พลางชี้ไปที่ที่นั่งคนขับ “งั้นก็เข้ามา แล้วออกบินซะ”
เกาเส้าฮุยกลืนน้ำลายลงคอ ทำได้เพียงทำตามด้วยสีหน้าห่อเหี่ยว