กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
มุมปากของอวี๋โหรวหนี่ว์ยกขึ้นเล็กน้อยอย่างแทบไม่สังเกตเห็น เสียงของนางเบาหวิว “คนเดียวงั้นเหรอ……”
อวี๋หย่งหนานพยักหน้า “ได้ งั้นก็เอาตามนี้ ประตูหุบเขาหยินเปิดออกแล้ว ไม่ว่าจะเป็นทางเข้าท่าเรือหนานซาหรือประตูใหญ่ต่างก็เปิดกว้าง ถึงตอนนั้นต้องมีคนค้นพบที่นี่มากขึ้นเรื่อย ๆ อย่างแน่นอน บางทีอาจจะมีคนรวมกลุ่มกันเข้ามาสำรวจด้วยซ้ำ เราก็ไม่จำเป็นต้องไปจัดการอะไรมากนัก อย่างไรเสียหุบเขาหยินก็มีหมอกหนาและเขาวงกตเปลือกโลกอยู่ พวกเขาไม่มีทางบุกเข้าไปในซากถิ่นเดิมทั้งแปดแห่งได้หรอก”
เมื่อได้ฟังคำพูดร่ายยาวของอวี๋หย่งหนาน อวี๋โหรวหนี่ว์เพียงแค่พยักหน้าเบา ๆ แล้วไม่ถามไถ่เรื่องนี้อีก