กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เมื่อได้ยินเย่จื่อป๋อกล่าวเช่นนั้น กู้เหลียงเฉินก็ดูตื่นเต้นเป็นอย่างมาก “ท่านผู้นำเชื่อใจผมก็ดีแล้วครับ ต่อไปหากมีเรื่องอะไร สั่งผมได้เลย!”
เย่จื่อป๋อรู้สึกเสียดายเล็กน้อย “ตอนนั้นเพราะถูกชูฮันปั่นหัวจนประสาทเสีย เลยบังคับให้คุณกลับมา คุณหายตัวไปจากเขี้ยวหมาป่ากะทันหันแบบนี้ เวลาผ่านไปนานขนาดนี้จะกลับไปอีกคงไม่ได้แล้ว พวกเขาไม่ใช่คนโง่ โดยเฉพาะชูฮันคนนั้น ยิ่งไม่มีทางเชื่อคุณอีก”
กู้เหลียงเฉินพยักหน้า “จากที่ผมได้สัมผัสกับชูฮันมา เขาแตกต่างจากข่าวลือภายนอกอย่างสิ้นเชิง และไม่ตรงกับที่ฐานผู้รอดชีวิตส่วนใหญ่เข้าใจเกี่ยวกับเขาเลยครับ”
เย่จื่อป๋อเริ่มสนใจจึงถามว่า “ว่ามาสิ?”