กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เมื่อได้ยินดังนั้น คนจากนครหลวงที่แฝงตัวอยู่ในดินแดนเขี้ยวหมาป่าก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกสงสารขึ้นมาเล็กน้อย เขาจุ๊ปากส่ายหัวพลางกล่าวว่า “ถ้าพูดแบบนี้ เรื่องนี้ชูฮันทำไม่ค่อยเข้าท่าเท่าไหร่เลยนะ ขนาดโอกาสให้ติงซือเหยาได้เฉิดฉายยังไม่ให้เลย!”
ชายวัยกลางคนพยักหน้าเห็นด้วย “นั่นสิ ติงซือเหยาก็น่าสมเพชจริงๆ ไม่ได้อะไรเลยสักอย่าง แถมในฐานเขี้ยวหมาป่านี้ยังไม่มีอำนาจไม่มีบารมี ชีวิตล้มเหลวไม่เป็นท่าเลย!”
“ไม่เพียงไม่ได้เลื่อนยศทหาร แม้แต่อำนาจที่แท้จริงก็ไม่มี?” คนผู้นั้นประหลาดใจเล็กน้อย “ชูฮันคนนี้คิดอะไรอยู่กันแน่?”