กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“ไม่ว่าจะเป็นการสู้ตายหรือไม่ และฉันก็ไม่สนด้วยว่าชูฮันกำลังจะทำอะไรกันแน่!” เย่จื่อป๋อพูดด้วยความโกรธเกรี้ยวแต่แฝงไปด้วยความตื่นตระหนก “ตอนนี้เราจะปล่อยให้เขาชิงลงมือก่อนอีกไม่ได้แล้ว!”
“นั่นก็คือฐานที่เหลืออยู่ จากการกระทำทีละขั้นตอนของชูฮัน ความคิดของเขาก็ไม่ใช่เรื่องยากที่จะเดา” ผู้อาวุโสคนหนึ่งสังเกตเห็นจุดสำคัญ “เราสามารถคาดเดาแผนการต่อไปของชูฮันได้ นั่นคือการเจรจากับฐานเหล่านั้นทีละแห่ง เราจะล้าหลังไม่ได้!”
“จะไม่ให้ล้าหลังได้ยังไง? ฐานเหล่านั้นเดิมทีควรจะยึดนครหลวงเป็นหลัก ชูฮันกำลังแย่งชิงไป!”