กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
การแข่งขันซ่อนเร้นและติดตามอีกครั้งได้เริ่มต้นขึ้น ชูฮันมองกองกำลังประกายทมิฬที่ล่วงหน้าออกไปก่อนด้วยรอยยิ้ม ส่วนตัวเขากลับมองไปยังอีกทิศทางหนึ่งอย่างไม่รีบร้อน จากนั้นก็ก้าวเท้าออกไปโดยไม่ลังเล
วั่งไฉชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะโผล่หัวออกมาถาม “นายไม่กลับฐานเขี้ยวหมาป่าเหรอ”
“ไม่กลับ” คำตอบของชูฮันสั้นกระชับและตรงประเด็น
วั่งไฉเกาหัว “งั้นเมื่อกี้ นายแกล้งเล่นกับเจียงหลิงรั่วทำไมกัน แถมคนอีก 30 คนของประกายดำนั่น ความอยากเอาชนะของพวกเขาก็ถูกนายปลุกขึ้นมาแล้วนะ”
ชูฮันยิ้มเล็กน้อย “ครั้งนี้ต่อให้ฉันอยากจะตามล่าจริง ๆ ก็คงหาไม่เจอหรอก”
“เอ๊ะ” วั่งไฉยังไม่ค่อยเข้าใจ “หมายความว่ายังไง ครั้งก่อนนายยังหาเจอได้ง่าย ๆ อยู่เลยไม่ใช่เหรอ”