กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ชูฮันกลั้นขำเอาไว้ แล้วกล่าวต่อกับคนทั้งห้าว่า “ในเมื่อรู้จักกันดีแล้ว ผมก็จะไม่พูดพร่ำทำเพลงให้มากความ กองกำลังประกายทมิฬของผมนำโดยเจียงหลิงรั่วได้มาถึงเขตหนานสู่แล้ว พวกคุณน่าจะเข้าใจนะว่าผมหมายความว่าอย่างไร?”
คำพูดของชูฮันคลุมเครือไม่ชัดเจน เขาเอ่ยออกมาเพื่อรอดูท่าทีของคนทั้งห้า
คนทั้งห้าสบตากัน จากนั้นคนหนึ่งก็เอ่ยขึ้นด้วยความนอบน้อมอย่างที่สุดว่า “ฐานทัพหนานซู่... ท่านพลเอกชูฮันคงจะถูกใจสินะครับ?”
“พรืด...” ชูฮันเกือบหลุดขำออกมา เขาต้องรีบกระแอมไอเพื่อปรับเสียงก่อนจะพูดว่า “ฐานทัพที่ไร้ผู้นำและกองรบถูกทำลายจนสิ้นซากแบบนี้ ผมจะไปถูกใจอะไรได้?”