กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ทันทีที่ได้ยินคำพูดนี้ เจียงหลิงรั่วก็เข้าใจในทันที นางพยักหน้าแล้วกล่าวว่า “ชูฮันสั่งให้มาลักพาตัว เราย่อมไม่อาจกลับไปมือเปล่า ในสายตาของทุกคน พวกเราควรทำอย่างไร?”
สมาชิกเก่าของกองกำลังประกายทมิฬหลายคนต่างมองหน้ากัน จากนั้นคนหนึ่งก็ก้าวออกมาข้างหน้า แววตาฉายแววขบขัน “ผู้มีศักยภาพเป็นผู้นำทุกคน จับมาให้หมดเลยดีไหม?”
ดวงตาของเจียงหลิงรั่วเป็นประกาย นางพยักหน้าอย่างหนักแน่น “จับมาให้หมด!”
ดังนั้นในค่ำคืนนี้ ฐานทัพหนานซู่จึงเกิดความโกลาหลขึ้น...