กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
คำพูดของเหอเฟิงได้ชี้ให้เห็นถึงผลลัพธ์ที่เลวร้ายที่สุดในขณะนี้ ทว่าผู้คนที่อยู่ในที่นั้นกลับไม่ได้รู้สึกตึงเครียดเท่าใดนัก บรรยากาศยังคงผ่อนคลาย
“ถ้าอย่างนั้นก็หมายความว่าพวกเราเขี้ยวหมาป่าต้องรับผิดชอบเรื่องนี้ไปเต็ม ๆ โดยสลัดไม่หลุดสินะ?” สวีเฟิงขมวดคิ้วอย่างไม่สบอารมณ์พลางกล่าว “ฉันบอกแล้วไงว่าถ้าจะฆ่าหรือจะสู้ก็ต้องทำอย่างเปิดเผยตรงไปตรงมา ไม่ใช่เล่นตุกติกเยอะแยะจนทำให้ฐานทัพอื่นสามารถยัดเยียดความผิดนี้ให้พวกเราได้ง่าย ๆ แบบนี้”
“เฮ้ย ๆ ๆ!” ลู่ปิงเจ๋อโต้กลับอย่างไม่พอใจ “นายว่าใครไม่ได้ทำอย่างเปิดเผยตรงไปตรงมา?”
“ว่าใครคนนั้นก็รู้ตัวดี” สวีเฟิงกลอกตา