กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“ตีกันงั้นรึ?” จ้าวหยางเฟิงชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะสะดุ้งสุดตัว “นายหมายถึงพวกผู้มาสวามิภักดิ์ที่ฐานของเรางั้นรึ?”
“ใช่ครับ!” ทหารที่มารายงานกล่าวอย่างร้อนรน “ท่านพลเอก ในกลุ่มคนเหล่านั้นมีหลายคนที่มีสถานะละเอียดอ่อนมากครับ!”
คนที่เหลือต่างตกใจกันถ้วนหน้า
“แย่แล้ว! พวกนั้นมาที่ฐานหยางเฟิงก็เพราะเห็นว่าเรามีกำลังพลแข็งแกร่ง อีกทั้งฐานของเรายังไม่ได้รับความเสียหายใด ๆ ในมหาสงครามระดมกำลังครั้งนี้ คนที่เข้ามาและตั้งหลักปักฐานที่นี่ได้ ไม่รวยก็ต้องมีอิทธิพล เราไปล่วงเกินพวกเขาไม่ได้หรอกนะ!”
“หากเกิดเป็นศัตรูกันขึ้นมา มันจะเป็นปัญหาที่เราไม่จำเป็นต้องเจอเลย!”