กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ชูฮันที่ทำแผลให้จุ้ยชูเสร็จเรียบร้อยกลับมาสงบนิ่งอีกครั้ง เขาเอ่ยถาม “ฉันถามว่าพวกเธอไปอยู่ที่ฐานนครหลวงได้ยังไง? เหอเฟิงนึกว่าพวกเธอหายสาบสูญไปแล้วเสียอีก”
เด็กหญิงจุ้ยชูหันหน้าหนีไม่ยอมพูดจา ไม่รู้ว่ากำลังงอนเรื่องอะไรอยู่
จวินจือกลับตั้งสติได้แล้วตอบ “ก่อนมหาสงครามระดมกำลัง ฉันกับพี่สาวสังเกตเห็นความผิดปกติบางอย่าง ตอนนั้นโครงสร้างของนครหลวงในปัจจุบันยังไม่ถูกเปิดเผย ทุกคนต่างทุ่มเทพลังทั้งหมดไปกับมหาสงครามระดมกำลัง จึงละเลยบางเรื่องไป โชคดีที่ฉันกับพี่สาวซ่อนตัวล่วงหน้า จึงมีโอกาสได้ช่วยลั่วเสี่ยวเสี่ยวหลบซ่อน และสามารถหนีออกมาจากเขตเมืองชั้นในท่ามกลางความโกลาหลในวันนี้ได้”