กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ซ่างกวนอวี่ซินที่กำลังเหม่อมองทิวทัศน์หิมะด้านนอกสะดุ้งตกใจ รีบหันกลับมาฝืนยิ้มด้วยความกระอักกระอ่วน
ซ่างกวนหรงทำหน้าขรึมแล้วดุเสียงเบาว่า “ประชุมอยู่แท้ ๆ ทำไมถึงเหม่อลอย!”
เหวินฉีเซิ่งส่ายหัวอย่างขบขัน “ช่างเถอะ ชูฮันตื่นแล้ว ยัยหนูซ่างกวนไปดูหน่อยไหม?”
“เปล่าค่ะ...” หน้าของซ่างกวนอวี่ซินแดงก่ำราวกับแอปเปิลสุก เธอได้แต่ก้มหน้าทำตัวไม่ถูก
เหวินฉีเซิ่งกระแอมไอเบา ๆ พยายามกลั้นยิ้มแล้วกล่าวอย่างจริงจังว่า “คืออย่างนี้ ผมมีเอกสารฉบับหนึ่งที่ต้องให้พลเอกชูฮันตรวจดู รบกวนนายทหารผู้ช่วยซ่างกวนอวี่ซินช่วยไปส่งให้หน่อยได้ไหม?”
ซ่างกวนอวี่ซินก้มหน้าไม่พูดอะไร แต่ก็รีบลุกขึ้นเดินไปข้างหน้าแล้วประคองเอกสารฉบับนั้นไว้ในอ้อมอก