กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“ทำไมถึงเป็นคุณที่มาที่นี่? ทางชูฮันเป็นอย่างไรบ้าง? แล้วแผ่นดินไหวนี่มันเรื่องอะไรกัน?” เหอเฟิงถามทันทีที่ก้าวเข้าห้อง แต่พอถามจบก็ต้องยืนอึ้งอยู่ที่เดิม
คนที่นั่งอยู่ในห้องตัวดำมืดจนถึงขนาดที่ว่าต่อให้เป็นตอนกลางคืนก็สามารถพรางตัวได้ทันที ทำเอาเหอเฟิงตกใจจนสะดุ้ง
เขาหลุดปากถามออกไปว่า “คุณเป็นใคร?”
เจี่ยงเทียนชิ่งที่ถูกฝนดำชะโลมจนตัวดำปี๋ไปทั้งร่างกระตุกมุมปากอย่างแรง “ผมจะบอกให้นะเสนาธิการเหอ ผมไม่ได้นอนมาห้าวันแล้ว นี่คือวิธีที่คุณแสดงความห่วงใยผมงั้นเหรอ?”
เหอเฟิงจำได้ทันทีที่ได้ยินเสียงนั้น เขาจ้องมองเจี่ยงเทียนชิ่งตั้งแต่หัวจรดเท้าอยู่ครู่ใหญ่แต่กลับพูดอะไรไม่ออก มันดำเกินไปจริงๆ!