กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ภายในฐานขนาดเล็กในหมู่บ้าน อู๋ฝานที่พ่ายแพ้กำลังทำแผลอยู่ในห้อง แม้เขาจะไม่ได้ถูกขวานศึกอสุราของชูฮันทำร้ายโดยตรง แต่รอยแผลที่ถูกสันขวานเฉือนผิวหนังในชั่วพริบตานั้นก็ไม่เล็กเลย หากเป็นในยุคอารยธรรมบาดแผลนี้คงต้องเย็บหลายเข็ม แต่ในเวลานี้อู๋ฝานซึ่งเป็นผู้วิวัฒน์ขั้นสามเพียงแค่ทายาเล็กน้อยก็พอแล้ว
ก๊อก ก๊อก ก๊อก!
ทันใดนั้นเสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น จากนอกห้องมีเสียงที่ดูต่ำต้อยดังเข้ามา “พี่ใหญ่หวูฝานครับ ผมเอง โจวฉู่”
อู๋ฝานยังคงทายาที่แผลของตัวเองต่อไป ใบหน้าที่ดูเคร่งขรึมซีดเผือดไร้อารมณ์ “เข้ามา”