กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เมื่อได้ยินคำถามที่เต็มไปด้วยการซักไซ้ของชูฮัน ทุกคนต่างก้มหน้าลงด้วยสีหน้าที่ดูไม่ออก
อู๋ฝานกลืนน้ำลายอึกใหญ่ สมองที่หยุดชะงักไปชั่วขณะจากความหวาดกลัวเริ่มกลับมาทำงานอีกครั้ง เขามองชูฮันที่ยืนทำหน้าเฉยเมยอยู่ตรงหน้า แต่กลับรู้สึกถึงแรงกดดันที่ออกมาจากใจจริง โดยเฉพาะเมื่อนึกถึงประโยคที่ชูฮันเคยพูดไว้เมื่อหนึ่งนาทีก่อน—
“ชื่อของผู้แพ้ ฉันไม่จำเป็นต้องรู้”
ณ วินาทีนั้นเอง อู๋ฝานถึงได้ตระหนักขึ้นมาทันทีว่า ท่าทีและจิตใจของชูฮันตอนที่พูดประโยคนั้นออกมา หมายความว่าเขาได้ตัดสินไปแล้วว่าจะต้องชนะ และไม่ได้เห็นอู๋ฝานอยู่ในสายตาเลยตั้งแต่ต้นจนจบ