ตอนที่ 244 ชื่อของผู้แพ้ ข้าไม่จำเป็นต้องรู้

ฉับ!

แทบไม่มีการหยุดชะงักแม้แต่น้อย ชูฮันใช้แรงจากขาทั้งสองข้างพุ่งหลบไปด้านข้างอย่างรวดเร็ว ร่างกายราวกับเสือชีตาห์เคลื่อนย้ายไปไกลสิบเมตรในชั่วพริบตาแล้วหยุดนิ่ง ในขณะเดียวกันมือที่ถือขวานยักษ์สีดำก็กำแน่น ดวงตาเย็นชาจ้องมองไปยังจุดที่ตนเองเคยยืนอยู่ก่อนหน้านี้

กำแพงดินตรงนั้นยุบตัวลงไปจนหมดสิ้น ข้าง ๆ มีชายวัยกลางคนหน้าซีดที่เขาเคยเห็นเมื่อตอนกลางวันยืนอยู่ ซึ่งก็คือลุงที่หน้าตาดูไม่ค่อยดีนักตามที่วั่งไฉบอก ในตอนนี้เขากำลังถือดาบยาวเล่มหนึ่งไว้ในมือ แววตาเต็มไปด้วยความดุร้าย