ตอนที่ 242 ภาพที่น่าสะพรึงกลัว

ในเวลานี้โจวฉู่เพิ่งจะพาคนสองคนก่อนหน้านี้เดินมาถึงประตูฐานที่มั่น ทั้งสามคนหอบหายใจถี่จนขาแทบจะเป็นตะคริว ตลอดเส้นทางนั้นเต็มไปด้วยกับดักที่ถูกฝังไว้หรือใบมีดที่ซ่อนอยู่ หากพลาดไปเพียงนิดเดียวก็อาจได้รับบาดเจ็บได้

“กลับมาแล้วเหรอ?” ฝูเจียเหลียงคนที่พาฉู่วันจากไปก่อนหน้านี้ยังไม่กลับมา คนที่พูดกับโจวฉู่คือจางเหวินชางอีกคนที่เคยหัวเราะเยาะฉู่วัน เขาเหลือบมองคนสองคนที่อยู่ด้านหลังโจวฉู่แล้วขมวดคิ้ว น้ำเสียงเต็มไปด้วยความไม่พอใจและความรังเกียจอย่างชัดเจน “ทำไมถึงพาผู้ลี้ภัยมาสองคน?”

ผู้ลี้ภัยในฐานที่มั่นมีมากพออยู่แล้ว ยังจะพาไอ้พวกไร้ประโยชน์มาเพิ่มอีก ฐานที่มั่นไม่มีอาหารมากพอที่จะเลี้ยงคนจำนวนมากขนาดนี้หรอก