กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
กระต่ายตัวหนึ่งกำลังอยู่ในมือของชูฮันด้วยสีหน้าหวาดกลัว มันเป็นกระต่ายที่อ้วนท้วนมาก ขนตรงหน้าอกขาวสว่างไสว ไม่เห็นแม้แต่ร่องรอยของกระสุนที่เจาะทะลุผิวหนังหรือเลือดที่กระเซ็นออกมา
กระสุนล่ะ? ช่างเถอะ มันหายไปแบบนั้นแหละ
“วั่งไฉ?” ชายคนนั้นทำราวกับเห็นผี ทั้งร่างเริ่มตั้งคำถามกับชีวิต
“อืม วั่งไฉ” ชูฮันพยักหน้าอย่างจริงจัง จากนั้นก็ขยำวั่งไฉที่ทำหน้าเบ้เป็นก้อนแล้วเหวี่ยงไปข้างหลังทันที พร้อมกับยกขวานศึกอสุราในมือขึ้นอย่างรวดเร็ว
พรึ่บ! ร่างกายทั้งหมดกระโจนขึ้นไป พร้อมกับหมุนหน้าขวาน
โครม! สันขวานฟาดลงบนร่างของชายคนนั้นด้วยความเร็วปานสายฟ้าแลบ ทำให้เขาหมดสติไปทันที
แปะ! เสียงเบา ๆ ดังขึ้น ชายคนนั้นก็ล้มลงกองกับพื้นและหมดสติไป