กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
การโจมตีเพียงชั่วครู่ของชูฮันไม่ได้ส่งผลต่อการรุกคืบในลำดับถัดไปของเขา แต่มันกลับทำให้ผู้คนโดยรอบตื่นเต้นจนออกท่าออกทางอย่างบ้าคลั่ง
“สุดยอดไปเลย! ถึงกับตัดหางเสือตัวใหญ่นั่นขาดกระเด็น!”
“พระเจ้าช่วย หางเส้นนี้ยาวมาก เหมือนกับงูตัวเขื่องเลย!”
“ชูฮันสุดยอดจริงๆ!”
เสียงโห่ร้องดังขึ้นเป็นระลอก ดึงดูดสายตาของฉินโซ่วและคนอื่นๆ ที่กำลังต่อสู้อยู่ข้างๆ ให้หันไปมอง เห็นเพียงชูฮันยกขวานขึ้นฟันลงครั้งแล้วครั้งเล่า สร้างบาดแผลฉกรรจ์จนเลือดไหลนองบนร่างเสือโคร่งตรงหน้า บริเวณบั้นท้ายของมันราวกับปากปล่องน้ำพุ เลือดพุ่งกระฉูดออกมาไม่ขาดสาย มันถูกทรมานจนดูน่าเวทนาอย่างยิ่ง
ในขณะที่หันกลับมามองชูฮัน ร่างกายของเขากลับไม่มีร่องรอยบาดแผลแม้แต่น้อย