กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
หวังเยี่ยนและโซ่วโหวอดไม่ได้ที่จะหันหลังกลับและวิ่งหนี สัตว์ร้ายตัวมหึมาขนาดนี้ ต่อให้พวกเขามีคนมากกว่านี้ก็ไม่มีทางรับมือได้ ในขณะที่ทั้งสองกำลังจะเอ่ยปากเลือกที่จะถอยหนี
“มีวิธีแล้ว!” จู่ ๆ ประกายความคิดก็แล่นเข้ามาในหัวของชูฮัน
“อะไรนะ?” ฉินโซ่วรีบเอ่ยถามทันที “นายมีวิธีอะไร? ต้องการให้พวกเราช่วยไหม?”
การช่วยฟ่านเจี้ยนนั้นไม่ต้องคิดเลย ฉินโซ่วไม่ใช่หวังเยี่ยนและโซ่วโหวที่ลังเลอยู่แนวหลัง เขาและฟ่านเจี้ยนร่วมมือกันมานานจนเกิดเป็นมิตรภาพที่แน่นแฟ้น ที่สำคัญที่สุดในฐานะผู้นำใหญ่ของฐาน เขาไม่สามารถทำเรื่องไร้มนุษยธรรมอย่างการทอดทิ้งสหายแล้วหนีไปได้