ตอนที่ 174 เจ้าก็ไม่ใช่คนตั้งแต่แรกแล้ว

เจ้าสิ่งนี้เองที่ทำให้หัวของเขาปวดราวกับถูกล้อรถบดขยี้มาครึ่งชั่วโมง เจ้าสิ่งนี้เองที่ทำลายหินผลึกซอมบี้ขั้นสองกว่าร้อยชิ้นที่เขาอุตส่าห์หามาได้จนหมดสิ้น นั่นมันตั้งคะแนนมากกว่า 500 คะแนนเชียวนะ!

ยังจะมาประจบอีกงั้นเหรอ?

ไปตายซะ!

ไม่จับแกต้มกินซะเดี๋ยวนี้ก็บุญเท่าไหร่แล้ว!

“เจ้า? เจ้ากล้าเตะข้า? เจ้ากล้าเตะเปิ่นจั้วผู้หล่อเหลาไร้เทียมทานที่สุดในจักรวาลเชียวหรือ?!” กระต่ายตัวนั้นตะเกียกตะกายลุกขึ้นอย่างทุลักทุเล มันจ้องมองชูฮันด้วยความโกรธเกรี้ยว “แล้วเจ้าเด็กเหลือขอ! เมื่อกี้เจ้าเตะเปิ่นจั้วตรงไหนกัน? กล้าดียังไงมาเตะจุดที่เปราะบางขนาดนั้นของเปิ่นจั้ว!”