กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“เก่งกว่าพ่อเหรอ?” พ่อของชูเซี่ยอดไม่ได้ที่จะหยอกล้อ เพราะที่ผ่านมาในใจของลูกสาว พ่อที่เป็นทหารอย่างเขาคือคนที่เก่งที่สุดเสมอ
“อืม—” ชูเซี่ยเอียงคอ ดูเหมือนคำถามนี้จะทำให้เธอหนักใจมาก สุดท้ายเธอก็ถอนหายใจ “พ่อเก่งมากค่ะ แต่หนูรู้สึกว่าพี่ชูฮันเก่งกว่า!”
พ่อของชูเซี่ยชะงักไป แต่ก็ไม่อาจโต้แย้งได้ เพราะเขารู้ดีว่าสิ่งที่ลูกสาวพูดคือความจริง
ชูฮันนั่งอยู่บนขอบทางเท้า ข้างกายมีขวานอสุราวางอยู่ เขาเฝ้ามองกลุ่มคนที่กำลังวุ่นวายอยู่เบื้องหน้าอย่างเงียบ ๆ นี่น่าจะเป็นวันสุดท้ายที่เขาได้อยู่ร่วมกับคนเหล่านี้ ไม่รู้ว่ากว่าจะได้พบกันอีกครั้งจะเป็นเมื่อไหร่