กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“เหอ ๆ ๆ!” เหนือความคาดหมาย เหวินฉีเซิ่งกลับหัวเราะออกมา จากนั้นก็เอ่ยกับลั่วเสี่ยวเสี่ยวด้วยความอดทนอย่างยิ่ง “คุณหนูตระกูลลั่ว ยังโกรธฉันอยู่หรือเปล่าที่ไม่ได้ไปหาเธอเป็นคนแรก? เดินทางมาตลอดทางคงลำบากไม่น้อยใช่ไหม? บาดเจ็บตรงไหนหรือเปล่า?”
กริ๊ก—
คำพูดที่แสดงความห่วงใยอย่างเห็นได้ชัดทำเอาทุกคนอ้าปากค้างจนแทบตกถึงพื้น!
ควงเฉิงรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติขึ้นมาทันที ท่าทางของเหวินฉีเซิ่งไม่ได้เหมือนกำลังแสดงละครอยู่เลยแม้แต่น้อย เขาจ้องมองลั่วเสี่ยวเสี่ยวเขม็ง พยายามขบคิดว่าเด็กหญิงตัวน้อยคนนี้มีความเป็นมาอย่างไรกันแน่
หลังจากลั่วเสี่ยวเสี่ยวได้ยินคำพูดของเหวินฉีเซิ่ง นางก็ทำพฤติกรรมที่ทำให้ทุกคนต้องตกตะลึงสายตาแทบหลุดออกมาต่อหน้าธารกำนัล
“ถุ้ย!”