ตอนที่ 158 รนหาที่ตาย

“กล้าลั่นไกใส่กองทัพ! โทษประหาร!” ขวางเฉิงไม่ได้สังเกตสีหน้าของบุตรชาย เขาพ่นน้ำลายออกมาอย่างแรง

“พ่อ!” ขวางจื้อหรานวิ่งไปหาขวางเฉิงในสองสามก้าว เขาชี้ไปที่ชูฮันด้วยความโกรธแค้น “มัน! มันนั่นแหละ!”

“อะไรนะ?” ขวางเฉิงงุนงงไปชั่วขณะ

ขวางจื้อหรานกัดฟันกรอด “มือของผม มันเป็นคนตัด!”

“อะไรนะ?!” สีหน้าของขวางเฉิงเปลี่ยนไปทันที เขาจ้องมองชูฮันเขม็ง แววตาที่แสดงออกมานั้นชัดเจนมากว่า วันตายของไอ้หนูนี่มาถึงแล้ว

“พ่ออยู่นี่แล้ว พ่อจะไม่ปล่อยพวกมันไปแน่!” ขวางเฉิงปลอบขวางจื้อหรานหนึ่งคำ ก่อนจะจ้องชูฮันด้วยความแค้นเคืองและตะโกนลั่น “กล้าลงมือทำร้ายลูกชายฉัน แกแม่งรู้ไหมว่าฉันเป็นใคร?!”