กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ในขณะนั้นเย่เฉินพุ่งตัวไปอยู่กลางถนนแล้ว เขาไม่กลัวตายและลั่นไกปืนใส่รถถังที่กำลังบดขยี้เข้ามาอย่างบ้าคลั่ง “ฉันจะฆ่าพวกแก!”
ตู้ม!
รถถังเร่งความเร็วขึ้นกะทันหัน กระสุนปืนไรเฟิลอัตโนมัติในมือของเย่เฉินหมดลงพอดี แต่เขากลับไม่หลบหลีก ดวงตาแดงก่ำจ้องมองรถถังคันมหึมาที่กำลังบดขยี้เข้ามาหาตน
ในเสี้ยววินาทีที่เส้นยาแดงผ่าแปดนั้นเอง—
ปัง!
เสียงดังสนั่น รถถังตรงหน้าชะงักกึกโดยไม่มีสัญญาณเตือน จากนั้นก็เหมือนเครื่องยนต์ขัดข้องจนไม่สามารถขยับได้อีกต่อไป คนสองสามคนที่อยู่ในรถถังต่างชะงักไปตาม ๆ กัน
“เกิดอะไรขึ้น?”
“มองไม่เห็น! อ๊ะ ไม่สิ ทำไมถึงเห็นภาพด้านหลังล่ะ?”
“ตกลงมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?”