ตอนที่ 147 คุณชายเซียวชี

ในขณะที่เหอซ่างและซูสิงอดไม่ได้ที่จะรู้สึกอยากรู้อยากเห็น และชูฮันเองก็รู้สึกตื่นเต้นอยู่บ้าง ทันใดนั้นเสียงฝีเท้าก็ดังขึ้นจากด้านหลัง

ปึก! ปึก!

เสียงรองเท้าหนังเหยียบลงบนพื้นกระเบื้องราวกับกำลังเดินแฟชั่นโชว์ที่แฝงไปด้วยแรงกดดันอันเย็นเยียบ มันกะทันหัน แข็งกร้าว และเต็มไปด้วยจังหวะจะโคน

เอี๊ยด——

ประตูที่เปิดค้างไว้ครึ่งหนึ่งหยุดกึกทันที จากนั้นก็ปิดกลับเข้าไปใหม่ด้วยความเร็วปานสายฟ้าแลบ ความเร็วนั้นเรียกได้ว่ายอดเยี่ยมจนน่าทึ่ง มันต่างจากตอนเปิดที่เชื่องช้าอย่างสิ้นเชิง เหอซ่างและซูสิงถึงกับตะลึงงัน ที่แท้ท่าทางเชื่องช้าของประตูเมื่อครู่นี้เป็นเพียงการหลอกลวงคนเท่านั้นหรือ?