กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“ฮ่าฮ่าฮ่า! ‘เหอ’ ก็ต้องมาจาก ‘เหอเผยหยวน’ อยู่แล้ว ส่วน ‘เฟิง’ น่ะเหรอ—” เหอเผยหยวนหัวเราะร่า “เฟิงคือภูเขาเฟิง ฉันหวังให้เขาองอาจดั่งขุนเขา ยืนหยัดไม่โอนอ่อน เป็นลูกผู้ชายตัวจริงเหมือนอย่างคุณ”
เหอเฟิง?
เหอเฟิง!
ชูฮันใช้เท้าบี้ก้นบุหรี่จนดับ เขาซึ่งไม่ค่อยสูบบุหรี่กลับจุดขึ้นมาอีกมวนเป็นครั้งแรกในรอบหลายปี น้ำเสียงเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น “ฉันจะไปส่งคุณที่เขตทหารเมืองศิลาเพื่อตามหาลูกชาย!”
“ดี!” เหอเผยหยวนไม่ได้สังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงทางอารมณ์ของชูฮัน เขาเพียงตบต้นขาตัวเองแล้วพูดอย่างใจกว้าง “ถึงตอนนั้นฉันจะให้เจ้าลูกชายลองประมือกับคุณดูหน่อย ดูซิว่าใครจะเก่งกว่ากัน! ฮ่าฮ่าฮ่า! ลูกชายฉันไม่ใช่คนขี้ขลาดหรอกนะ!”