กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“พี่สาวออกไปหาอาหารแล้วค่ะ” หลี่ซื่อหรงกล่าวเช่นนั้น พร้อมเผยให้เห็นเขี้ยวพยัคฆ์น่ารักซี่หนึ่ง
ชูฮันเพิกเฉยต่อความรู้สึกแปลกประหลาดที่น่าขนลุกนี้ เขาถอยหลังไปหนึ่งก้าวอย่างเงียบเชียบแล้วกล่าวว่า “พวกเราต้องไปแล้ว เธอระวังตัวด้วยนะ ทางที่ดีควรไปจากที่นี่พร้อมกับพี่สาว”
“คุณยังไม่ได้ตอบคำถามของฉันเลย เมื่อกี้ฉันถามคุณไปสองคำถาม แต่คุณไม่ตอบเลยสักข้อ” หลี่ซื่อหรงร้องเรียกชูฮันไว้
แววตาในดวงตาของเด็กหญิงตัวน้อยทำให้หัวใจของชูฮันกระตุกวูบ เขาไม่ได้พูดอะไร มือที่ถือขวานดับเพลิงกำแน่น สายตาจ้องมองเด็กหญิงตัวน้อยประหลาดคนนี้โดยไม่กะพริบ