กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“เอ๋อไปแล้วหรือไง” เฉิงเสียนกั๋วเอ่ยกับเยวี่ยจื่อเช่นนั้น
แทบเท้าของเยวี่ยจื่อมีร่างของคนที่ตายสะบั้นนอนอยู่ แต่เขาไม่ได้หันมองแม้แต่น้อย ยกนิ้วขึ้นชี้ไปที่รถ G55 ในระยะไกล เสียงเริ่มสั่นเครือ “พี่เฉิง พวกเราเจอชูฮันแล้ว!”
ร่างของเฉิงเสียนกั๋วกระตุกวูบ เบนสายตาหันไปมองรถออฟโรดคันนั้นทันที ตัวรถสูงใหญ่เต็มไปด้วยความป่าดิบและทรงพลัง ราวกับราชาแห่งพงไพรตระหง่านอยู่ที่นี่ พอเห็นรถคันนี้ไม่รู้ทำไม จิตใจที่ฉุนเฉียวเดือดพล่านของเฉิงเสียนกั๋วพลันสงบลงอย่างประหลาด ในใจพุ่งพล่านไปด้วยความรู้สึกเป็นส่วนหนึ่ง เป็นความรู้สึกเป็นส่วนหนึ่งเพียงหนึ่งเดียวในยุคสิ้นโลกที่เต็มไปด้วยความสิ้นหวังนี้