กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
คำพูดของชูฮันดึงความคิดของซูสิงกลับมา เขาจึงรีบพูดรัวเป็นชุดอย่างคล่องแคล่วว่า “ด้วยพละกำลังกล้ามเนื้อของคุณและมุมที่รับกระบองเหล็กเมื่อครู่นี้ มันไม่สมเหตุสมผลทางวิทยาศาสตร์เลย รวมถึงแรงและความเร็วในการขว้างกระบองเหล็กนั่นก็เป็นไปไม่ได้เลยที่จะปักลงบนผนัง คุณ—”
ชูฮันขัดจังหวะเขาขึ้นมาทันที พร้อมกับพูดประโยคที่ฟังดูไม่เข้าเรื่องว่า “สิ่งกีดขวางด้านนอก รวมถึงการจัดวางของหนักที่ทางเข้าซูเปอร์มาร์เก็ต เป็นความคิดของคุณงั้นเหรอ?”
ซูสิงชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบอย่างงุนงงว่า “ใช่”
ชูฮันมองเขาตั้งแต่หัวจรดเท้า สายตาไม่ได้มีความสุภาพเท่าไรนัก จากนั้นเขาก็ยกมุมปากขึ้น “ชำนาญฟิสิกส์งั้นเหรอ?”
“ใช่” ซูสิงตอบกลับมาอีกคำ เขารู้สึกงุนงงเล็กน้อย