ตอนที่ 112 แม่งเอ๊ย

ชูฮันที่ยืนอยู่เบื้องหน้าโดยไม่หลบหลีกสังหารอย่างเมามัน ขวานเหล็กวาดลวดลายทรงพลังดุจมังกรพยัคฆ์ ส่วนโค้งที่เหวี่ยงขึ้นในอากาศนั้นดูประณีตราวกับถูกวัดค่าด้วยเครื่องจักร ไม่มีแรงส่วนเกินแม้แต่น้อย ไม่มีมุมองศาที่ผิดพลาดแม้แต่นิด แม่นยำราวกับเป็นเครื่องจักร

ขวางจื้อหรานที่หลบอยู่ในรถแลนด์โรเวอร์ไม่กล้าออกมาดูด้วยความหวาดหวั่น สายตาของเขากวาดผ่านผู้คนเบื้องหน้า ไม่ว่าจะเป็นเหอเผยหยวนหรือลู่หงเซิ่ง หรือแม้แต่คนที่ปกติมักจะเมินเฉยหรือหลีกเลี่ยงเขา บนใบหน้าของทุกคนล้วนเต็มไปด้วยความทึ่งและชื่นชม พวกเขามองชูฮันราวกับกำลังรับชมการแสดงที่ยอดเยี่ยม