กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เหล่าหญิงสาวต่างหลับตาลงด้วยความไม่กล้าดู พวกเธอนึกถึงตัวเอง หรือไม่ก็นึกถึงลูกของพวกเธอ
ตอนที่เหอเผยหยวนตะโกนออกมานั้นก็สายเกินไปแล้ว ขวางจื้อหรานไม่สนใจอะไรทั้งสิ้นและเหนี่ยวไกปืนทันที โดยเล็งไปที่ลั่วเสี่ยวเสี่ยวซึ่งอยู่ข้างคุณชายเฉิน!
ปัง——
กระสุนปืนพุ่งออกจากปากกระบอก ปลอกกระสุนดีดตัวออกมาพร้อมเสียงดังแกร๊ก
ตามมาด้วยเสียงปัง!
โดยไม่มีสัญญาณเตือน นี่เป็นเสียงปืนอีกนัดหนึ่ง ปากกระบอกปืนในมือคุณชายเฉินพ่นกลุ่มควันสีขาวออกมา
เสียงกระสุนพุ่งเข้าเนื้อและเลือดสาดกระจายตามที่คาดไว้ไม่ได้เกิดขึ้น ภาพของคราบเลือดก็ไม่ปรากฏ สิ่งที่เกิดขึ้นดูเหมือนจะหลุดพ้นจากขอบเขตที่ทุกคนจะเข้าใจได้