ตอนที่ 105 มุ่งหน้าเข้ามา

“ได้ยินไหม! เร็วเข้า! ขนน้ำแร่ในรถบรรทุกขึ้นไปให้หมด!” เหอเผยหยวนร้องสั่งอย่างร้อนรน จากนั้นก็ถามต่อด้วยความกังวลว่า “แม่หนูอวี่ซิน มีอะไรต้องการอีกบอกมาได้เลยนะ สถานการณ์ฉุกเฉินแบบนี้ ตาแก่เหออย่างฉันไม่เกี่ยงแน่นอน!”

“ได้ค่ะ!” นายแพทย์ทหารหญิงเช็ดเหงื่อบนหน้าผาก แล้วหมุนตัวก้าวฉับ ๆ ตรงไปยังรถกระบะที่จอดอยู่ด้านหลัง

ภายในกระบะรถคันนั้น หญิงสาวท้องแก่กำลังนอนเหงื่อท่วมอยู่บนเบาะรอง ข้างกายมีชายหนุ่มสวมแว่นหนาเตอะกำลังกุมมือเธอไว้ด้วยความตื่นตระหนก ชายหนุ่มเองก็เหงื่อท่วมไม่ต่างกัน แต่สิ่งที่ต่างจากหญิงตั้งครรภ์คือ เหงื่อของเขาเกิดจากความตื่นเต้นและหวาดกลัวล้วน ๆ