กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“เมื่อกี้คุณมองอะไรอยู่” ไป๋อวิ๋นเอ๋อร์ที่อยู่ข้าง ๆ เอ่ยขึ้นมาทันทีโดยไม่มีสัญญาณเตือน
การจากมาโดยไม่หยุดพักหลังมหาสงคราม ทำให้ผมยาวตรงของหญิงสาวดูยุ่งเหยิงเล็กน้อย เสื้อผ้าก็เปรอะเปื้อนและยับย่น
ชูฮันมองไปที่เธอ สายตาของเขาไม่ได้ปิดบังสิ่งใด เขากำลังพินิจมองเธออย่างตรงไปตรงมาและเปี่ยมไปด้วยพลังทะลุทะลวง เมื่อครู่เขาหันไปมองเธอจริง แต่ก็เป็นเรื่องเมื่อห้านาทีก่อนแล้ว
ไป๋อวิ๋นเอ๋อร์เอียงศีรษะ ดวงตาใสกระจ่างของเธอดูเย็นชาและงดงาม น้ำเสียงแฝงไปด้วยความเย้ายวนอันเย็นเยียบ “ฉันอยากอาบน้ำ”
มุมปากของชูฮันกระตุกเล็กน้อย เขาหันกลับไปขับรถต่อ น้ำเสียงสงบนิ่งไร้ระลอกคลื่น “น้ำแร่ห้ามสิ้นเปลือง อดทนไว้”
——————