เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ควันปืนที่ฟุ้งกระจายไปทั่วท้องฟ้าในระยะไกล พื้นที่ยุบตัวเป็นวงกว้างท่ามกลางฝูงซอมบี้ปรากฏแก่สายตาของทุกคนอย่างชัดเจน จนดวงตาของพวกเขาเบิกกว้างแทบถลน ซอมบี้ที่ถูกแรงระเบิดเหวี่ยงขึ้นไปบนอากาศมีจำนวนถึงเก้าร้อยตัว พวกมันถูกระเบิดจนเนื้อตัวเละเทะ บางตัวกลายเป็นเศษเนื้อไปโดยตรง แม้แต่ตัวที่ไม่ได้ถูกระเบิดเข้าที่ศีรษะ ร่างกายก็พิการจนคลานไม่ขึ้น เทียบเท่ากับไร้พลังต่อสู้โดยสิ้นเชิง
ต้วนหมิงแนบใบหน้าติดกับกระจก บนใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ
“เป็นไปไม่ได้! นี่เป็นไปไม่ได้! ไอ้พวกบ้านนอกนั่น มันจะทำแบบนี้ได้ยังไง?! ฉันไม่เชื่อ!”
“อุแหวะ——”
ในระหว่างที่ตะโกน จู่ ๆ เขาก็อาเจียนเป็นเลือดสีดำออกมาอย่างเข้มข้น พุ่งกระจายไปบนกระจกใสตรงหน้า จนทำให้ทัศนวิสัยเบื้องหน้ามืดมิดลงในทันที
“อ๊าก!”