ตอนที่ 56 เราพบกันอีกครั้ง

“ไสหัวไป!”

เธอตวาดไล่ ดวงตาทั้งสองข้างไร้ซึ่งความรู้สึกใด ๆ น้ำเสียงแม้จะไพเราะแต่กลับเย็นชาดุจเสียงสังเคราะห์แบบกลไก

เดิมทีซ่างจิ่วตี้เป็นผู้หญิงที่ค่อนข้างเปิดเผยและมั่นใจ แต่หลังจากได้ยินเสียงตวาดของสือซาน ฝีเท้าของเธอก็หยุดชะงักลงทันที ร่างกายทั้งร่างแข็งทื่อ ไม่กล้าแม้แต่จะขยับเขยื้อน แม้แต่ลั่วเสี่ยวเสี่ยวที่มีภูมิหลังน่าเกรงขามก็ไม่เคยทำให้เธอหวาดกลัวได้ถึงเพียงนี้

ส่วนลั่วเสี่ยวเสี่ยวก็พยายามสุดชีวิตที่จะซ่อนร่างของตัวเองไว้ในความมืด พยายามลดการมีตัวตนของตัวเองให้เหลือน้อยที่สุด ในขณะเดียวกันร่างเล็ก ๆ ของเธอกลับสั่นสะท้านขึ้นมา

ผู้หญิงทั้งสองคนต่างกำลังหวาดกลัว