ตอนที่ 43 ชายหัวโล้นผู้ประหลาด

ชูฮันเหลือบมองเซียวอวิ๋นเฟยที่ตอนนี้ไม่กล้าส่งเสียงใด ๆ ออกมาอีก ดวงตาของมันแดงก่ำและใบหน้าเต็มไปด้วยความหวาดกลัว มุมปากของชูฮันยกยิ้มอย่างโหดเหี้ยม ในเมื่อเขาเคยพูดว่าจะเอาตัวมันไปให้ซอมบี้กิน ก็ต้องเป็นไปตามนั้น

ไม่มีคำไหนคำนั้น!

ที่ทางเข้าหมู่บ้านมีซอมบี้สองสามตัวพบตัวชูฮันแล้ว พวกมันกรูเข้ามาพร้อมกัน อ้าปากกว้างที่เริ่มแหลมคมขึ้นเรื่อย ๆ ฟันแหลมคมสองแถวที่เรียงตัวไม่เป็นระเบียบนั้นเหลืองอ๋อยและเต็มไปด้วยเศษเนื้อกับคราบเลือด ส่งกลิ่นเหม็นเน่าที่สามารถทำให้คนตายได้

“อ๊ากกก!” เซียวอวิ๋นเฟยกรีดร้องออกมาอย่างเสียสติ พลางร้องขอชีวิตไม่หยุด “ขอร้องล่ะ ปล่อยฉันไป ปล่อยฉันไปที ช่วยด้วย! ช่วยด้วย!”