กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ภายในห้องที่เดิมทีก็ไม่ได้กว้างขวางนัก กลับเบียดเสียดขึ้นมาทันทีเพราะการเข้ามาของเซียวอวิ๋นเฟยและพวกอีกสองคน ซ่างจิ่วตี้พิงผนังด้วยท่าทางอ่อนแรง ส่วนเซียวอวิ๋นเฟยและพวกกำลังก้มหน้าก้มตากินอาหารตรงหน้าอย่างหิวกระหาย
แน่นอนว่าคุณชายเฉินนั้นตั้งแต่ฟื้นขึ้นมาก็ไม่หยุดกินเลยแม้แต่นาทีเดียว เขาทั้งกินไปทั้งถอนหายใจโทษตัวเองไป
หลังจากกินอาหารตรงหน้าจนหมดเกลี้ยง เซียวอวิ๋นเฟยก็เลียริมฝีปาก พยายามใช้ทุกวิถีทางเพื่อปั้นหน้ายิ้มที่ดูไร้พิษภัยออกมา “ขอบคุณพวกคุณจริง ๆ”
ในขณะเดียวกัน สายตาของเขาก็เหลือบมองคุณชายเฉินที่กำลังแทะเป็ดย่างอยู่ข้าง ๆ เป็นระยะ เป็ดย่างตัวนั้นดูอวบอ้วนและหอมน่ากินมาก เขาเองยังรู้สึกว่ากินไม่อิ่มเลย