กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ชูฮันกำขวานเหล็กในมือแน่น ฝีเท้าดุจบินพุ่งทะยานไปตามท้องถนนที่เต็มไปด้วยกลิ่นเหม็นรุนแรง เขาไม่ได้รู้สึกอึดอัดกับสภาพแวดล้อมที่เลวร้ายรอบข้างมากนัก เพราะความเลวร้ายเพียงเท่านี้เมื่อเทียบกับสิ่งที่เขาเคยเผชิญในชาติก่อนแล้ว ถือว่าเทียบกันไม่ได้เลย
เขาไม่แน่ใจว่าพัสดุทิ้งทางอากาศนั้นอยู่ที่ไหน แต่เมื่อรัฐส่งคนมาทิ้งพัสดุ ย่อมเลือกสถานที่ที่มีคนอาศัยอยู่และมีจำนวนซอมบี้ค่อนข้างน้อยอย่างตั้งใจ เงื่อนไขเช่นนี้มีจำกัดมาก หลังจากชูฮันคัดกรองตามประสบการณ์ในชาติก่อนแล้ว ถนนสายนี้มีความเป็นไปได้มากที่สุด!