ตอนที่ 22 การส่งตัวไปตาย

บรรยากาศที่ตึงเครียดอยู่เดิมพลันเปลี่ยนไปทันทีเพราะคำพูดของสือปา มุมปากของซ่างจิ่วตี้กระตุกเล็กน้อย สุดท้ายก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา คุณชายเฉินอยากจะหัวเราะ แต่ในสถานการณ์ความเป็นความตายเช่นนี้เขาหัวเราะไม่ออกจริงๆ

“กระโดดลงไป!” ไม่รู้ว่าใครจู่ๆ ก็พูดประโยคนี้ขึ้นมา

“ใช่ กระโดดตึก! ที่นี่คือชั้นสอง ใช้เชือกหรืออะไรสักอย่างผูกไว้ แล้วเราก็ปีนลงไป!”

ชูฮันใจกระตุกวูบ เขามองออกไปนอกหน้าต่าง จากนั้นไม่สนใจสายตาที่งุนงงของทุกคน เขาคว้าศพของเย่เทียนหลงบนพื้นขึ้นมา แล้วเดินไปยืนที่ริมหน้าต่าง

ท้องฟ้ายามค่ำคืนขุ่นมัว แสงจันทร์ดูเหมือนจะถูกปกคลุมด้วยหมอกสีเลือด แสงสีแดงประหลาดสาดส่องลงมายังลานกว้างด้านล่าง