ตอนที่ 17 ฉันเคยฆ่าคน

“อ๊าก——” ลู่หว่านกรีดร้องเสียงดัง

“หุบปาก! นังผู้หญิงสารเลว!” เย่เทียนหลงทำหน้าเหี้ยมเกรียม เขาคว้าหัวของเธอแล้วกระแทกเข้ากับผนังอย่างแรง——ปัง!

เสียงกรีดร้องหยุดลงในทันที

ปัง! เลือดสีแดงฉานสายหนึ่งไหลอาบลงมาตามผนังสีขาวสะอาดตาในทันที

ภาพเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นเร็วเกินไป กว่าที่ทุกคนจะตั้งสติได้ ลู่หว่านก็สิ้นใจไปเสียแล้ว

“แม่งเอ๊ย! นังผู้หญิงสารเลว! แกไม่ยอมเตือนฉัน! นังผู้หญิงสารเลว!” เย่เทียนหลงยังไม่หยุดมือหลังจากกระแทกเสร็จ เขายังคงคว้าหัวของลู่หว่านกระแทกเข้ากับผนังอย่างบ้าคลั่ง เกิดเสียงดังปังปังปัง เลือดอุ่น ๆ ไหลนองเต็มพื้น