กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 0029 ไปงมหอยขมกันเถอะ
หยางพ่านตี้ที่ยังเดินเตร็ดเตร่ไปเรื่อยเปื่อยอยู่ในภูเขายังไม่รู้เลยว่า คาแรกเตอร์ตัวละครแสร้งทำตัวน่าสงสารของตัวเองในช่วงสองสามวันมานี้ได้กลายเป็นภาพลักษณ์ที่สร้างไว้พังทลายไปเสียแล้ว
เธอยังคิดอย่างอารมณ์ดีอยู่เลยว่า เดี๋ยวจะไปแสร้งทำตัวน่าสงสารบีบน้ำตาให้ใครดูดีนะ
สองวันมานี้ หลอกล่อเอาสิ่งของมาไว้ในมือได้ตั้งมากมาย ขนาดแม่ของเธอเห็นเข้ายังอดชมเปาะไม่ได้เลยว่าเธอเก่งกาจ
จู่ ๆ พอถูกชมขึ้นมาแบบไม่ทันตั้งตัว หยางพ่านตี้ก็รู้สึกดีใจจากก้นบึ้งของหัวใจ
เด็กพวกนี้ถูกเธอทำให้ซาบซึ้งใจได้ง่ายที่สุด เพียงแค่เธอชมเชยพวกเขาต่อไปและแสร้งทำตัวน่าสงสาร คาดว่าต่อไปคงไม่ต้องให้เธอลงมือทำงานอะไรอีกแล้ว แค่ขยับริมฝีปากพูดนิดหน่อยก็เพียงพอแล้ว