กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลังจากวุ่นวายอยู่นานจนเหงื่อท่วมตัว หลินเจ๋อก็เหนื่อยจนเหงื่อไหลเต็มหน้า หวังเสี่ยวโส่วนำซุปบ๊วยเปรี้ยวมาส่งให้ พร้อมมองเซี่ยเฉวียนกับเอ้อร์จู้จื่ออย่างระแวดระวัง
นี่มันมีคนคิดจะเอาใจเพื่อชิงความโปรดปรานกันนี่!
เขาเดินเข้าไปใกล้โต๊ะทำงานของหลินเจ๋อ “นายท่าน เย็นนี้จะไปกินที่ไหน?”
หลินเจ๋อครุ่นคิดเล็กน้อย “เราไม่ต้องหาร้านใหญ่โตอะไรหรอก ร้านอาหารเนื้อสองอย่างหลังถนนนี่แหละ สั่งกับข้าวมาสักสองสามอย่าง เลี้ยงต้อนรับสหายสองคนนี้”
หวังเสี่ยวโส่วได้ยินแล้วก็สบถในใจ บัดซบ ยังจะเลี้ยงต้อนรับไอ้หลานชายสองคนนี้อีก พวกมันช่างมีบุญวาสนาไม่น้อย!
แม้จะคิดเช่นนั้น แต่เขาย่อมไม่กล้าขัดคำพูดของหลินเจ๋อ จึงรีบกุลีกุจอไปจัดการ